باران....

                                                                                  که میبارد تو می آیی

                                                                               باران گل باران نیلوفر 

                                                                       باران مهرو ماه و آیینه 

                                                                    باران شعر وشبنم و شبدر

                                                            باران که میبارد تو در راهی

                                                     از دشت شب تا باغ بیداری

                                                ازعطر عشق و آشتی لبریز

                                          با ابر و آب و آسمان جاری       

                               

                                غم میگریزد غصه میسوزد

                                   شب میگدازد سایه میمیرد

                                          تا عطر آهنگ تو میرقصد

                                                   تا شعر باران تو میگیرد

                                                          از لحظه های تشنه ی بیداد

                                                                    تا روزهای با تو بارانی

                                                                           غم میکشد ما را تو میبینی

                                                                                  دل کشد ما را تو می دانی